۱۳۸٤/۱٠/٦
برادر علی!!

متن زیر ترجمه خطبه‌ای از امام علی است که در وصف یکی از یارانش فرمود؛ اميد که اين خصائل را فراگيريم و در بدست آوردنشان کوشش کنيم. 

پيش‌ از اين‌ مرا برادري‌ در راه‌ خدا بود كه‌ كوچك‌ و حقير بودن‌ دنيا در چشمش‌، او را در چشم‌ من‌ عظمت‌ وشكوه‌ ويژه‌اي‌ بخشيده‌ بود.

او از بندگي‌ و چيرگي‌ شكم‌ خويش‌ آزاد بود، چيزي‌ را كه‌ نمي‌يافت‌ آرزو نمي‌كرد و چون‌ مي‌يافت‌ زياده‌روي‌ نمي‌نمود.

بيش‌تر روزگارش‌ در سكوت‌ مي‌گذشت‌، اما گاهي‌ كه‌ لب‌ به‌سخن‌ مي‌گشود بر سخنوران‌ غالب‌ مي‌شد و عطش‌ پرسشگران‌ و سوز تشنگي‌شان‌ را فرو مي‌نشاند.

او به‌ ظاهر افتاده‌ مي‌نمود و همه‌ ناتوانش‌ مي‌انگاشتند، ولي‌ اگر زمان‌ كوشش‌ فرا مي‌رسيد و برخوردي‌ جدي‌ در ميان‌ بود، به‌ سان‌ شير بيشه‌ مي‌خروشيد و چونان‌ مار بيابان‌ بر دشمن ‌مي‌پيچيد.

حجّت‌ و برهان‌ خويش‌ را جز در نزد قاضي‌ طرح‌ نمي‌كرد. چنين‌ بود كه‌ هيچ‌ كس‌ را بر آن‌ چه‌ در موردش‌ امكان‌ توجيهي‌ باشد تا عذرش‌ را نمي‌شنيد ملامتش‌ نمي‌كرد.

از هيچ‌ دردي‌ جز به‌ هنگام ‌بهبودي‌ شكوه‌ نمي‌نمود و نمي‌ناليد.

آن‌ چه‌ مي‌گفت‌ عمل‌ مي‌كرد و آن‌چه‌ را نمي‌كرد نمي‌گفت‌،

اگر در سخن‌ مغلوب‌ مي‌شد هرگز در سكوت‌ و خاموشي‌ شكست‌ پذير نبود، همواره‌ به‌ شنيدن‌ حريص‌تر از گفتن ‌بود.

هرگاه‌ دو كار براي‌ او پيش‌ مي‌آمد مي‌نگريست‌ كه‌ كدام‌ يك‌ از آن ‌دو به‌ هواي‌ نفس‌ و هوس‌هايش‌ نزديك‌تر و سازگارتر است‌ تا خلاف ‌آن‌ را انجام‌ دهد.

پس‌ بر شما باد جست‌ و جوي‌ چنين‌ خوي ها، آن‌ها را فراگيريد و در به‌دست‌ آوردنشان‌ با يكديگر رقابت‌ نماييد، و اگر تحصيل‌ اين‌ همه‌ را نمي‌توانيد، دست‌ يافتن‌ به‌ اندك‌ بهتر از رها كردن ‌همه‌ است‌.

محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]