۱۳۸٤/۱٠/۱۸
ای خدای کعبه!

به طواف کعبه رفتم به درون رهم ندادند

که تو در برون چه کردی که درون خانه آیی

                                                عراقی

ای خدای بیت الله!

چشم ما را از سنگ و خاک بگیر و به جمال صاحبخانه روشن کن.

ای خدای کعبه!

ما را از خودمان تهی و آکنده از حضور خودت کن.

ای خدای خانه!

به زائرانی که بر در خانه‌ات آویخته‌اند بگو که این باب الله الذی منه یؤتی

ای خدای مکه!

کی می‌شود که میزبان حقیقی خانه ظهور کند و مکه را از دست غاصبان جاهل برهاند.

ای خدای مقام ابراهیم!

دستیابی به مقام ابراهیم کار آسانی نیست. حرفی از الفبای رفاقت ابراهیم را به ما بیاموز و جرعه‌ای از جسارت ابراهیمی را در جانمان بریز.

ای خدای احرام!

توفیق ده که لباس اخلاق خویش را از تن فرو بریزیم و احرام اخلاق تو را بر تن کنیم.

کاش می‌شد که هرگز لباس خویش باز نپوشیم. کاش می‌شد که همیشه محرم باشیم.

ای خدای صفا و مروه!

همه عمر سعی میان خوف و رجا را ارزانی بدار.

ای خدای زمزم!

خواستن و چگونه خواستن را به ما بیاموز و چشمه معرفت را از کویر وجودمان، زلال و لاینقطع بجوشان.

ای خدای محمد!

ننگ جهالت و جاهلیت را از دامان اسلام و مسلمین پاک گردان.

ای خدای عرفات!

آدمی اگر حد خویش بشناید، از مصائب دهر مصون می‌ماند. ما را شناسای حد خویش قرار ده.

ای خدای طواف!

طواف بی امام به گشتن به‌دور خویش می‌ماند. شرک و ضلالت و گمراهی است. چشم ما را در طواب به محبوب و مقتدایمان روشن کن!

ای خدای لبیک!

نیاید آن روزی که ما تو را بخوانیم و پاسخی نشنویم. رو به سوی تو آریم و روی باز تو را نبینیم.

ای خدای هاجر!

عشق و اعتماد و یقین به خودت را در ما تقویت کن تا دست و تلاش و پای رفتنمان در مسیر تو فرو نماند.

ای خدای مدینه!

احساس و غربت و مظلومیت شیعه را در مدینه‌ای که وطن تشیع است به ظهور فرزند مدینه التیام بخش.

ای خدای حج!

آنکه از محضر کریم تو دست خالی بازگردد، دچار غبنی عظیم شده است، ما را مستحق ملامت ملائک مساز.

 

محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]