۱۳۸٥/۱/۸
دو برگ دو مرغابي
همين روزها از هم جدا مي‌شويم
چون دو برگ در باد
چون دو مرغابي
که يکي تير مي‌خورد و مي‌افتد
چون زنجيري که از هم مي‌گسلد

همين روزها از هم مي‌ترسيم
چون جاشوان که از توفان
چون دزدان که از فرياد
چون آتشي خرد
که از
ب
ا
د

محمدحسین جعفریان
محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]