۱۳۸٢/٦/۳
شهادت

شهادت، حضور در صحنه حق و باطل همیشه تاریخ است. و غیبت؟

آنهایی که حسین را تنها گذاشتند و از حضور و شرکت و شهادت غائب شدند، اینها همه با هم برابرند، هر سه یکی اند.

چه آنهایی که حسین را تنها گذاشتند تا ابزار دست یزید باشند و مزدور او ، و چه آنهایی که در هوای بهشت به کنج خلوت عبادت خزیدند و با فراغت و امنیت، حسین را تنها گذاشتند و از دردسر حق و باطل کنار کشیدند و در گوشه محرابها و زاویه خانه ها به عبادت خدا پرداختند و چه آنهایی که مرعوب زور شدند و خاموش ماندند زیرا در آنجا که حسین حضور داردــ و در هر قرنی و عصری حسین حضور دارد ــ هر کس در صحنه او نیست، هر کجا هست، یکی است، مومن و کافر، جانی و زاهد، یکی است، این است معنی این اصل تشیع که قبول هر عملی، یعنی ارزش هر عملی، به امامت و به رهبری و به ولایت بستگی دارد؛ اگر او نباشد، همه چیز بی معنی است؛ و می بینیم که هست.

                                                      دکتر علی شريعتی

محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]