۱۳۸٦/۱٢/۱۸
انا لله و انا الیه راجعون
بعضی آدم ها هستند که بودنشان خیر است
گاهی آنقدر بزرگند که نه تنها به آدم ها بلکه خیرشان به جمادات هم می رسد
و اصلا حیات و بقای کره خاکی به وجود آنها پیوند می خورد
و مگر چنین نیست که اگر نبی نبود خلقت نبود!؟
*
بعضی آدم ها هستند که خیرشان به آدم می رسد
حتی اگر نبینیشان
حتی اگر نبینندتان
حتی اگر نشناسیشان
حتی اگر نشناسندتان،
که خیرشان ندیده به آدم می رسد
*
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَیْنِ أَوْ أَمْضِیَ حُقُبًا ﴿60﴾
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَیْنِهِمَا نَسِیَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِیلَهُ فِی الْبَحْرِ سَرَبًا ﴿61﴾
 فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءنَا لَقَدْ لَقِینَا مِن سَفَرِنَا هَذَا نَصَبًا ﴿62﴾
قَالَ أَرَأَیْتَ إِذْ أَوَیْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّی نَسِیتُ الْحُوتَ وَمَا أَنسَانِیهُ إِلَّا الشَّیْطَانُ أَنْ أَذْکُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِیلَهُ فِی الْبَحْرِ عَجَبًا ﴿63﴾ قَالَ ذَلِکَ مَا کُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا ﴿64﴾
 فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَا آتَیْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا ﴿65﴾
*
و ( یاد کن ) چون موسی به شاگرد خویش گفت : آرام نگیرم تا به مجمع دو دریا برسم ، یا مدتی دراز بسربرم ( 60)
و همین که به جمع میان دو دریا رسیدند ماهیشان را از یاد بردند ، و آن ماهی راه خود را به طرف دریا پیش گرفت ( 61)
و چون بگذشتند به شاگردش گفت : غذایمان را پیشمان بیاور که از این سفرمان خستگی بسیار دیدیم ( 62)
گفت خبر داری که وقتی به آن سنگ پناه بردیم من ماهی را از یاد بردم و جز شیطان مرا به فراموش کردن آن وا نداشت ، که یادش نکردم و راه عجیب خود را پیش گرفت ( 63 ) .
گفت این همان است که می‏جستیم ، و با پی‏جویی نشانه قدمهای خویش بازگشتند ( 64)
پس بنده‏ای از بندگان ما را یافتند که از جانب خویش رحمتی بدو داده بودیم و از نزد خویش دانشی به او آموخته بودیم ( 65
) ـ
*
/سوره کهف
*
بعضی آدم ها هستند که خیرشان به آدم می رسد
حتی اگر نبینیشان
حتی اگر نبینندتان
حتی اگر نشناسیشان
حتی اگر نشناسندتان،
که خیرشان ندیده به آدم می رسد
*
و فقدان این آدمها داغ می زند به دل آدم
حتی اگر نبینیشان
حتی اگر نبینندتان
حتی اگر نشناسیشان
حتی اگر نشناسندتان
که خیرشان ندیده به آدم می رسد
*
ولنبلونکم بشیء من الخوف والجوع ونقص من الاموال والانفس والثمرات وبشر الصابرین ﴿155﴾ ـ
الذین اذا اصابتهم مصیبة قالوا انا لله وانا الیه راجعون ﴿156﴾ ـ
اولئک علیهم صلوات من ربهم ورحمة واولئک هم المهتدون(157)ـ
*

ما بطور حتم و بدون استثناء همگی شما را یا با خوف و یا گرسنگی و یا نقص اموال و جانها و میوه‏ها می‏آزمائیم ، و تو ای پیامبر صابران را بشارت ده ( 155) .ـ

یعنی آنهائی را که وقتی مصیبتی بایشان می‏رسد می‏گویند : ( انا لله و انا الیه راجعون ) ما ملک خدائیم و بسوی او باز خواهیم گشت ( 156 ) .ـ

اینان مشمول صلواتی از پروردگارشان هستند و ایشان تنها ایشان راه یافته‏گانند ( 157) .ـ

*

مانده ام ماهایی که دیگران را در مصائبشان به صبر و توکل ارجاع می دهیم آیا در مصیبت های زندگی مان هم صبور و متوکل باقی خواهیم ماند!؟
*
نیکو کاری پس انداز جاودان آدمی است
امام رضا علیه السلام
*
 فقدان این آدمها داغ می زند بر دل آدم
حتی اگر نبینیشان
حتی اگر نبینندتان
حتی اگر نشناسیشان
حتی اگر نشناسندتان 

محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]