۱۳۸٧/٩/٢٩
خدمت!

بالاخره بعد از مدت ها فرصتی شد تا کمی گرد و غبار اینجا را بتکانیم.
*
خدمت است دیگر و ما هم که به قول بچه ها عشق خدمت!
*
از ساعت 6.45 دقیقه بامداد پستمان آغاز می شود تا ساعت 1.5 ، 2 آن وقت دوساعتی استراحت و نهار و نماز بعد هم دوباره از ساعت سه و نیم چهار تا هشت، هشت و نیم شب باز می رویم سر پست.
*
از استراحت و مرخصی ساعتی هم خبری نیست.
*
حتی مافوق های محترم یکی دوبار گفتند که سرباز برای استحمام هم باید مرخصی بگیرد.
*
ما هم البته زیر لبی یک چیزهایی گفتیم خدمتشان!!
*
اما از سر لطف و محبت هفته ای یک روز را برای استراحت سربازان مقرر فرموده اند که آن را هم با هر بهانه ی بنی اسراییلی ای حذف میشود. بنده حقیر در طول چهل و چند روز تنها از دو روز استراحت بهره مند شدم.
*
این توضیح را هم عرض کنم که خود حضرات به خاطر فشار زیاد کاری یک روز در میان خدمت می کنند!
*
دور از جان شما داریم عین چی! به وظیفه ملی و میهنی مان عمل می کنیم.
*
یک مقداری یادداشت آوردم با خودم از دوران آموزشی. گمان نکنم فرصت نوشتنشان را پیدا کنم!
*
اما عجالتا چند تا توصیه خدمت دوستانی که به آموزشی خواهند رفت عرض کنم تا بعد.
*
توی آموزشی به شما غذا نمی دهند. یعنی حتی اگر مثل من پوستتان کلفت باشد و هر دست پختی را بتوانید تحمل کنید باز حجم غذا آنقدر کم خواهد بود که حتما نیاز مند مقداری غذای اضافی باشید. مگر آنکه ریاضت کش باشید که در آن صورت به بادامی سر خواهید کرد.
*
با خودتان حتما غذا ببرید و سعی کنید غذا هایتان چیز مفیدی باشد. چیزهایی مثل ساقه طلایی و های بای بسیار مفیدند. سعی کنید حجم بیسکوییت ها و غذاهایتان جوری باشد که برای یک وعده غذایی کافی باشد و کم هم نباشد چون کم آمدن یک دردسر است و زیاد آمدن یک دردسر دیگر.
*
توی خدمت همه چیز به کار می آید. درب باز کن، ناخن گیر، قیچی، نخ و سوزن را حتما با خود ببرید. اگر توانستید میخ و چکش و انبردستی و... هم با خودتان ببرید!
*
لباس های متناسب با فصل با خودتان ببریید. یک پتوی مسافرتی خیلی به کار خواهد آمد. دمپایی هم می دهند اما با خودتان یک جفت ببرید شاید ندادند.
*
سعی کنید قبل از رفتن به دوره سربازی همه پیچ و مهره ها و سوراخ سمبه های تنتان را بررسی کنید که مبادا عیبی، ترکی، چیزی تویش باشد تا مبادا یکوقت توی بدو بایست های آموزشی زهوارتان دربرود.
*
اگر مرضی دارید حتما با خودتان سوابقش را ببرید.
*
بادام، پسته، کشمش و گردو و اینها را حتما با خودتان بردارید.
*
توی اغلب پادگان های آموزشی، بوفه و رستوران و از این جور جاها هست ولی به دلایل بسیار، بهتر است تا جایی که می توانید کنسرو و خوراکی با خودتان ببرید.
*
حداقل میزان  یک ماه آذوقه همراه داشته باشید.
*
برای هر کاری که گفتند داوطلب بشوید. به این خزعبلات که توی آموزشی مسئولیت قبول نکنید گوش ندهید. گاهی همین مسئولیت ها موقعیت هایی را برای شما فراهم می کنند که خودتان هم در کفش می مانید.
*
شانس در خدمت یک فاکتور موثر است. اما از شانس موثر تر پارتی است!
*
همه حرفهایی که در مورد تقسیمات می زنند مفت است. آشنا داشته باشید می شود که هر جایی که دلتان خواست بیفتید!

محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]