۱۳۸٤/۳/٢۳
پايان بهار؟

استادی داشتم که روزی سر کلاس می‌گفت: ما ایرانی‌ها هیچ وقت درست بشو نیستیم مثلا از یک نفر می‌پرسید امروز چندم است و او می‌گوید نمی‌دانم! و این را حمل بر زمان ناشناسی ما می‌کرد و بسیار از این خصلت بد می‌گفت!

من اما چندان از این خصلت بدم نمی‌آید چون لااقل باعث می‌شود که گاهی قالب تقویم را بشکنیم و به فصل‌ها و ماه‌ها از ورای صفحه‌های تقویم نگاه کنیم!

اگر چه بهار به پایان می‌رود و لی این فقط در تقویم است نه در تقدیر!

لبخند

بگذار

گنجشک های خرد

 در آفتاب مه آلود

           بعد از ظهر زمستان

به تعبیر بهار بنشینند

و گلهای گل خانه

در حرارت ولرم والر

      به پیشواز بهاری مصنوعی بشکفند

سلام بر آنان

که در پنهان خویش

  بهاری برای شکفتن دارند

                             و می دانند

  هیاهوی گنجشک های حقیر

                       ربطی با بهار ندارد

حتی کنایه وار

بهار غنچه سبزی است

که مثل لبخند باید

بر لب انسان بشکفد

            بشقاب های کوچک سبزه

   تنها یک «سین»

           به سینهای ناقص سفره می افزاید

بهار کی میتواند

     این همه بی معنی باشد؟

بهار آن است که خود ببوید

                                         نه آنکه تقویم بگوید.

                                                        سلمان هراتی

 

محسن

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]